Czwartek 1 lutego

„Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie.”

W kontekście głównego zadania apostołów, a więc wyrzucania demonów i uzdrawiania chorych, szczegółowe polecenia Jezusa wydają się mało ważne. A jednak one świadczą o autentyczności posłania apostołów. Laska wskazuje na pasterza. To jest odniesienie do jedynego Pasterza, który troszczy się o każdą owcę. A o rzeczy przyziemne zatroszczą się ludzie, do których pójdą. Nieraz myślimy sobie, jak poradzimy sobie z wyzwaniami w nowym miejscu zamieszkania, nowym miejscem pracy, a nade wszystko jak będziemy świadczyć o Jezusie, tam gdzie pójdziemy. Przecież nie weźmiemy laski ze sobą. Jezusowi zależy najbardziej na naszej ufności, gdziekolwiek będziemy. Bezgraniczna ufność Jezusowi jest podstawą owocności działania apostolskiego. Inne rzeczy mogą nam się przydać o tyle, o ile pomagają nam w przekazie podstawowej wiadomości: Jezus umarł za ciebie i zmartwychwstał, aby dać ci nowe życie, które się nigdy nie kończy. My sami potrzebujemy doświadczać Ewangelii na co dzień, by móc ją przekazywać naszymi bliskim, znajomym w różnych miejscach, aby i oni poznali bliżej Jezusa przez nasz styl życia. Niech czas modlitwy, rozważania Słowa Bożego wzbudza w nas pragnienie i pasję dzielenia się dobrą nowiną, działaniem Pana w naszym życiu, byśmy widzieli moc Boga w swoim życiu. Duchu Święty, przyjdź do naszych serc, wyrzuć to wszystko, co zatrzymuje nas w lęku o siebie, o swoją przyszłość, abyśmy oparci tylko o łaskę Pana mogli doświadczać radości ewangelizacji tam, gdzie żyjemy!