Czwartek 04 grudnia
„Nie każdy kto mówi Mi: „Panie, Panie”, wejdzie do królestwa niebieskiego”
W tym fragmencie Jezus robi coś niezwykle prostego, a jednocześnie mocnego: porównuje Słowo do fundamentu. Ale nie mówi: „ten, kto słucha moich słów”, tylko: „ten, kto słucha i wypełnia”. To jest właśnie moment, w którym każdy może na nowo zadać sobie pytanie: Czy moje „tak” dla Jezusa jest fundamentem pod całe życie, czy raczej cienką płytką położoną na piasku moich emocji, nastrojów, chwilowej gorliwości? W modlitwie łatwo jest zachwycić się Bogiem — i to jest piękne. Ale Jezus wzywa nas, byśmy zachwyt zamieniali w decyzję, a decyzję w codzienną wierność. Panie Jezu, pokaż nam, gdzie budujemy na piasku, a gdzie na Twoim Słowie. Ucz nas słuchać Ciebie tak, by słuchanie zmieniało nasze życie. Daj nam serca wierne i wytrwałe, byśmy razem stali mocno, nawet wtedy, gdy przychodzą burze. Ty bądź naszym jedynym fundamentem. Amen.