W tym roku czwartek, w oktawie wielkanocnej, był zarazem pierwszym czwartkiem miesiąca kwietnia. Spotkanie ze zmartwychwstałym Panem rozpoczęliśmy od uroczystej Eucharystii, sprawowanej w siedleckiej Bursie św. Stanisława Kostki o godz.18.00. Nasz duchowy opiekun, ks. Tomasz, celebrował ją w intencji naszej Wspólnoty, naszych rodzin i podejmowanych dzieł ewangelizacyjnych. O piękną oprawę Mszy Świętej zatroszczyły się siostry z grupy Patrycji. W homilii usłyszeliśmy po raz kolejny słowa Jezusa ,,Pokój wam”. Te słowa mają moc sprawczą: gdy Syn Boży, równy Ojcu, je wypowiada, to w tym momencie tego pokoju udziela.

Po zakończonej Mszy Świętej wysłuchaliśmy konferencji o uzdrowieniu chromego człowieka (Dz 3, 1-11). Patrzyliśmy na to wydarzenie z dwóch stron: oczami chromego i Apostołów. Człowiek chromy leżał przy świątynnej bramie zwanej Piękną i prosił o jałmużnę. Przestał wierzyć, że może zostać uzdrowiony, prosił o mniej niż potrzebował, zredukował swoje potrzeby do minimum.

Od wchodzących do świątyni Piotra i Jana usłyszał słowa ,,W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź”. I Piotr ujął go za prawą rękę i podniósł. Chromy dostał nowe życie, zaczął chodzić, skakać i wielbić Boga.

Piotr dzieki mocy słowa podniósł chromego z łoża śmierci. I my po każdej spowiedzi jesteśmy podnoszeni do nowego życia. Czy pytamy Ducha Świętego jak mamy żyć? Czy prosimy, aby Pan dał nam słowo? Czy widzimy człowieka w potrzebie? Jak wielbimy Boga? Czy dajemy świadectwo Jego uzdrawiającej miłości?

Na te postawione przez księdza Tomasza pytania odpowiadaliśmy w głębi swoich serc adorując Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Następnie dziękowaliśmy, że złożył za nas największą ofiarę na krzyżu, zmartwychwstał i żyje. On podaje nam Swą dłoń i podnosi z każdego upadku. To dzięki wierze w imię Jezusa otrzymujemy siły (tak jak chromy z rozważanego fragmentu Dziejów), aby głosić, że Pan żyje i dawać o tym świadectwo. Kapłańskie błogosławieństwo i słowa, którymi ks. Tomasz zakończył spotkanie niech nas w tym umacnia:

,,Pan wierzy w Ciebie, nie zasmucaj Jego serca. Bądź gotowy do dawania świadectwa”.

Opracowała: Jolanta Wołosiak