Niedziela 13 Wrzesień

MT 18 / 21-35

<< Przypowieść o nielitościwym dłużniku  >>

Świadomość własnych grzechów , oraz ogromu Bożego Miłosierdzia ośmiela  człowieka do ich wyznania w spowiedzi , aby uzyskać rozgrzeszenie. Bóg uczy nas,  że nasze przebaczenie należy podawać dalej i przebaczać innym ludziom w Imię Pana.  Dusza  wolno od grzechów otwiera  się na  łaskę  Boga.  Przebaczenie  nie może być tylko w teorii  i musi być praktykowane codziennie,  bo inaczej po prostu umrze. Śmieszne jest myślenie, że  mój zły uczynek  jest dobry , a jak ktoś coś zrobi przeciw mnie  to jest o złe.  Tak też jest z nami w kontekście przebaczenia i można by było powiedzieć,  że  jeśli  ktoś przebacza nam,  to dobry uczynek , ale my w tym przypadku nie przebaczamy , bo nie czujemy się winni. Jezus zachęca nas do przebaczania zawsze i wszędzie bez względu na okoliczności , miejsce i osoby.  Nie jest to łatwe,  gdzie urazy i ból są uzasadnione . Ale Pan zachęca wtedy  jeszcze bardziej do przebaczenia,  bo wie,  że tylko wtedy stajemy się ludźmi wolnymi. A wolność Panu to podstawa naszego życia,  która daje radość,  wiarę i nadzieję.  Czy stworzyłeś Panie serca nasze według Swego serca,  jeśli nie uczyń to raz w naszych sercach .