Piątek 16 września

 

„A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, które uwolnił od złych duchów i od słabości: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem złych duchów; Joanna, żona Chuzy, zarządcy u Heroda; Zuzanna i wiele innych, które im usługiwały ze swego mienia.”

W tej krótkiej relacji o głoszeniu Królestwa Bożego nie da się pominąć ważnej i użytecznej obecności kobiet w otoczeniu Jezusa. Może przyzwyczailiśmy się do tego, że wokół Jezusa byli apostołowie i spora grupa uczniów. Kobiety w tamtym czasie i kulturze nie miały dobrej pozycji. Nie mogły się wypowiadać publicznie, a jeśli chciały o coś zapytać, to mogły to uczynić w domu, rozmawiając z mężem. Dlaczego św. Łukasz przekazuje nam tę informację o obecności i posłudze kobiet w małej wspólnocie z Jezusem? Dar zbawienia, które przyniósł Jezus, jest adresowane do wszystkich, do mężczyzn i kobiet. Nikt nie jest wyłączony z tej obietnicy życia szczęśliwego. Jezus przyszedł, by odszukać i zbawić to, co zginęło, a więc tak mężczyzn jak i kobiety. On przychodzi, by odszukać zagubiony obraz i podobieństwo do Boga w człowieku. Bóg tak samo kocha mężczyzn i kobiety. To człowiek często definiuje, porównuje, a nie raz sądzi innych, jak gdyby był wszechwiedzący. Św. Łukasz ukazuje nam też dynamikę nowego życia. Najpierw głoszone jest słowo Boże. Jezus ma moc uwalniania człowieka z różnych więzów, cienkich i grubych, a sam Zbawiciel pociąga człowieka do Siebie swoją miłością. Odpowiedzią człowieka na tę łaskę jest wdzięczność i oddanie swego życia w postawie bycia z ukochaną osobą i dzielenia się własnymi dobrami dla ubogacenia wspólnoty. Popatrz dziś na Twoje miejsce i posługę we wspólnocie, do której należysz. Jezu, dziękuję Ci, że obdarzyłeś mnie miłosierdziem, abym czcił, chwalił Boga i służył Mu z oddaniem na jakie mnie stać!