Piątek 22 grudnia

„Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją.”

Dziś możemy włączyć się w najpiękniejszą modlitwę jaka istnieje – w uwielbienie Boga. Maryja wyśpiewała całym swoim życiem, uniżeniem i uległością Bożym zamysłom cudowne Magnificat. W sposób szczególny Bóg przeznaczył Maryję na swoje mieszkanie, by przez Nią udzielać łask wszystkim ludziom. Czy zdaję sobie sprawę, jak wiele łask otrzymuję przez Maryję? Jak często staje przed Panem w postawie dziecka, które cieszy się Bożą obecnością? W jakich momentach łatwo mi uwielbiać Pana, a w jakich z trudem przychodzi mi modlitwa? Od czego zaczynam swoją modlitwę? Od listy życzeń czy może od listy uwielbień? Maryja uczy nas jak z radością opowiadać o tym, co Bóg już zrobił w naszym życiu, jak doświadczyliśmy Jego miłosierdzia i dzielić się tym z bliskimi, w takiej zwyczajnej atmosferze spotkania. Maryja jest Przewodniczką w wielbieniu, dlatego warto się z Nią mocniej zaprzyjaźnić, by uwielbiać Pana w swoim życiu, w rodzinie, w parafii, tam, gdzie jesteśmy i będziemy. Im częściej będziemy wielbić Jego imię, to tym wyraźniej zobaczymy, co już nam Pan uczynił, a to dopiero początek drogi w odkrywaniu Bożych prezentów w naszym życiu. Niech moje serce, moja dusza i ciało tętnią uwielbieniem dla Ciebie, Boże, niezwykły i niezmierzony w swej miłości, w dobroci, w czułości ojcowskiej dłoni, w Opatrzności nade mną. Uwielbiam Twoje święte imię, Twoje niezgłębione miłosierdzie, bo gdy wzywałem Twojej pomocy, podniosłeś mnie z doliny śmierci do radości życia! Chwała Tobie, Panie, na wieki! Amen!