Poniedziałek 21 września
„Pójdź za mną”
To jedno zdanie pokazuje, że Jezus patrzy na człowieka inaczej niż świat. Ludzie często patrzą na to, co było: na błędy, słabości, grzechy, opinie innych. Jezus patrzy głębiej. Widzi nie tylko to, kim człowiek jest dzisiaj, ale także to, kim może się stać, jeśli odpowie na Jego wezwanie. Mateusz nie prowadzi z Jezusem długiej rozmowy. Nie pyta, dokąd pójdą ani co go czeka. „On wstał i poszedł za Nim.” To prosty, ale bardzo konkretny gest. Powołanie zaczyna się od decyzji, aby wstać z miejsca, w którym dotąd tkwiliśmy. Każdy z nas może mieć swoje miejsce, do którego przyzwyczailiśmy się tak bardzo, że trudno nam je opuścić. Może to być grzech, egoizm, lęk, przywiązanie do pieniędzy, potrzeba uznania, żal do drugiego człowieka albo przekonanie, że już niczego nie da się w naszym życiu zmienić. Jezus przychodzi właśnie tam i mówi: „Pójdź za Mną”. Co ciekawe, Jezus nie mówi najpierw: „Napraw swoje życie, a potem przyjdź do Mnie”. Najpierw zaprasza. Dopiero spotkanie z Nim rozpoczyna przemianę. Dlatego tak ważne są słowa Jezusa: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają.” Chrystus nie przychodzi do ludzi, którzy uważają się za doskonałych. Przychodzi do tych, którzy wiedzą, że potrzebują uzdrowienia. Wiara nie polega na udawaniu przed Bogiem, że wszystko jest w porządku. Polega na odwadze, by powiedzieć: „Panie, potrzebuję Ciebie”. Faryzeusze pytają: „Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?” Ich problemem nie było to, że widzieli grzech. Problem polegał na tym, że nie potrafili spojrzeć na grzesznika oczami miłosierdzia. Jezus przypomina: „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary.” To słowa, które również dziś mogą stać się rachunkiem sumienia. Można bowiem wiele mówić o Bogu, modlić się, uczestniczyć w nabożeństwach, a jednocześnie być bezlitosnym wobec człowieka, który popełnił błąd. Miłosierdzie nie oznacza zgody na zło. Oznacza jednak, że człowiek nigdy nie może zostać sprowadzony wyłącznie do swojego grzechu. Mateusz spotkał Jezusa i jego życie się zmieniło. Ten, który wcześniej siedział przy komorze celnej, stał się uczniem i apostołem. Jego przeszłość nie została wymazana, ale przestała być przeszkodą w odpowiedzi na Boże powołanie. Może więc dzisiaj Jezus przechodzi również obok mnie. Może mówi: „Pójdź za Mną”. Nie wtedy, kiedy będę już doskonały. Nie wtedy, kiedy uporządkuję wszystkie problemy. Mówi to właśnie teraz. Pozostaje tylko pytanie: czy wstanę?
Zostaw komentarz
You must be logged in to post a comment.