Poniedziałek 27 marca

 

„Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego, i szedł z powrotem”.

 

Królewski urzędnik potrzebował pomocy, przyszedł do Jezusa, choć nie wiedział jak On zareaguje, czy nie odmówi. Jednak czuł dobroć Jezusa, zawierzył Jego słowu. W naszym życiu są sytuacje, w których czujemy, że desperacko potrzebujemy pomocy. Zastanówmy się co wtedy robimy? Gdzie szukamy pomocy? Kogo pytamy się o zdanie? W Kim pokładamy nadzieję? Kto jest naszym Panem? Czy wierzymy i ufamy, że Jezus może i chce przychodzić do miejsc w naszym sercu, które potrzebują pomocy? Przecież wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy. Wobec tak dramatycznej sytuacji, która po ludzku wydaje się beznadziejna, Jezus mówi do zrozpaczonego ojca: „Idź, syn twój żyje. Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego”. Jezus także mówi do nas: „Nie bój się, wierz tylko! (Mk 5,36). Mówi tak dlatego, ponieważ jest to sedno relacji z Bogiem. Jest to ważna wskazówka, w jaki sposób dusza może uczestniczyć w cudach, czynionych przez Boga. Może uczestniczyć w dobru i błogosławieństwie jakich udziela Bóg każdej duszy. Nie bój się, wierz tylko! Uwierzmy słowu które Jezus mówi do ciebie i do mnie: „Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu: On sam będzie działał” (Ps 37,5). Jeśli dziś, nie widzimy cudów, jakie Pan czyni w naszym życiu i w życiu bliskich, zacznijmy od dziękczynienia za rzeczy najmniejsze, które mamy. Z czasem zobaczymy, że Bóg robi dużo więcej, jest samą Miłością, sensem życia. On jest drogą prawdą i życiem. Zaufanie i całkowite zdanie się na Boga, wdzięczność za Jego dary to cechy, które najbardziej upodabniają, przybliżają do Jezusa i wyzwalają bezmiar Jego hojności. Spróbujmy zawsze przeżywać sytuacje kryzysowe jako zaproszenie, aby rzucić się w ramiona kochającego Ojca. On nas widzi, jest z nami w doświadczeniach i daje to, co potrzebujemy. Panie, prowadź po drogach naszego życia. Daj nam niczym nie zachwianą wiarę, że Ty możesz wszystko, wystarczy Twoje słowo!