POSŁANI PRZEZ PANA

(Spotkanie modlitewno-formacyjne, 04.05.2017)

Nic w życiu nie jest dziełem przypadku i nie jesteśmy pozostawieni sami sobie, gdyż nad wszystkim czuwa dobry i kochający Bóg. To dzięki Jego łasce trafiliśmy do Wspólnoty, aby realizować plan, który dla nas przygotował przed wiekami. Naszym zadaniem jest wsłuchiwać się w Boży głos i być posłusznym, mając świadomość, iż On jako kochający Ojciec daje to, co najlepsze. Jako wspólnota ewangelizacyjna jesteśmy formowani i posyłani, aby głosić Dobrą Nowinę.

Podczas czwartkowej adoracji głębokie modlitwy zanosiła przed Boży tron Emilka – nasza liderka. Aby uzmysłowić wagę zadania, do realizacji którego posyła nas Pan, posłużyła się historią proroka Jonasza. Bóg go wybrał, aby nawoływał mieszkańców Niniwy do nawrócenia. Jednak świeżo namaszczony prorok początkowo nie był skory do wypełnienia Bożego posłannictwa.

Do zastanowienia się nad postawą Jonasza mobilizowały nas wypowiadane mimochodem pytania Emilki: „Czy w postawie Jonasza nie odnajdujemy siebie tzn. czy podobnie jak on nie bronimy się i nie uciekamy przed ewangelizacją?”

Bóg zrealizował swój plan mimo początkowego oporu Jonasza. W konsekwencji Niniwa została ocalona, jej mieszkańcy odwrócili się od swojej nieprawości i uwierzyli Bogu. Jonasz zrozumiał swój błąd, nawrócił się i zaczął ewangelizować.

Po adoracji ze wspomnianym rozważaniem podjęliśmy pracę w małych grupach, gdzie próbowaliśmy odpowiedzieć na następujące pytania: Które z fragmentów najbardziej do ciebie przemawiają: Łk10,1-2; Dz 8,26-40? Co cię przekonuje do podjęcia misji ewangelizacyjnej i bycia we Wspólnocie? Czego się najbardziej obawiasz w realizacji misji ewangelizacyjnej?

Bogu niech będą dzięki za możliwość wzrostu we wspólnocie.