Sobota 1 października

 

„Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”.

 

Radość jest oznaką i zapowiedzią Jezusowego zwycięstwa. Uczniowie są pełni podziwu, widząc owoce i moc swego działania w Jego imię. Aby nasze życie było owocne, potrzebne jest nam bliskość i głęboka wieź z Jezusem, gdyż tylko w Nim i Jego imieniu jest nasze zwycięstwo. Wiele sytuacji odbiera nam radość, nadzieję, pokój serca. Zastanówmy się, czy pytamy się wówczas o swoją wieź z Chrystusem? On zwraca uwagę swoim uczniom na ważną sprawę, że oprócz ich codziennych sukcesów jest coś, co jest ważniejsze i co powinno dawać im radość. Jezus mówi nie tylko uczniom, ale i nam wszystkim: cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie. Cieszmy się, ale też dziękujmy Bogu i pytajmy, jak się do tego nieba dobrze przygotować. Zastanówmy czy czujemy się szczęśliwi, kiedy możemy uczestniczyć w Mszy Świętej, słuchać słowa Bożego, przyjąć Jezusa do serca w Komunii Świętej i patrzeć oczami wiary na wystawiony Najświętszy Sakrament? Chrystus mówi: „szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą” (Mt 13,16). „Radosnego dawcę miłuje Bóg” (2 Kor 9,7). Aby właściwie dotykać tych tajemnic i prawd Bożych potrzeba prostoty serca czyli pokory. Serce pokorne to serce w pełni oddane Bogu i w Nim pokładające nadzieję. Prośmy Jezusa o takie serce, aby nasze działanie i życie stały się sukcesami samego Boga.