Łk 4, 14-22a
„Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę (…)”
W dzisiejszej Ewangelii słyszymy o czytaniu przez Jezusa fragmentu proroka Izajasza dotyczącym Jego posłannictwa.
Wobec tego fragmentu Słowa warto uświadomić sobie, że każdy z nas jest stworzony przez Boga z miłości i do miłości, jest wybrany, kochany i posłany do naszych przestrzeni życia ze szczególną misją.
Jak słyszymy Jezus przyszedł na świat, aby „ubogim nieść dobrą nowinę, więźniom głosić wolność, a niewidomym przejrzenie; aby uciśnionych odsyłać wolnymi, aby obwoływać rok łaski Pana”.
My natomiast jesteśmy wezwani do tego, by współdziałać z Nim i dalej wypełniać serca ludzkie nadzieją.
We współczesnym świecie ubóstwo nie tylko polega na braku wystarczających środków do zaspokojenia podstawowych potrzeb. Może ono także oznaczać pustkę wewnętrzną, samotność, brak nadziei.
Dlatego służąc Bogu nieśmy Go potrzebującym, błądzącym, odrzuconym. Niech poprzez naszą modlitwę, postawę, obecność, proste gesty, wiara, nadzieja i miłość rozlewają się na spragnione serca. Nie oceniajmy. Miłujmy innych bo Bóg pierwszy umiłował każdego z nas, bez wyjątku.
Zachęcam do tego, by pomodlić się dzisiaj słowami: Panie Jezu, dziękuję za to, że zamieszkałeś wśród nas, że cały czas Jesteś, wspierasz i napełniasz moje serce nadzieją i miłością. Uwielbiam Cię w Twojej wszechmocy i z serca mówię Ci: oto ja, poślij mnie, działaj przeze mnie i zmieniaj życie moje oraz moich sióstr i braci. Z góry dziękuję Ci za to, co dla mnie przygotowałeś.