Wielka Sobota 15 kwietnia

„Po upływie szabatu, o świcie pierwszego dnia tygodnia przyszła Maria Magdalena i druga Maria obejrzeć grób. A oto powstało wielkie trzęsienie ziemi. Albowiem anioł Pański zstąpił z nieba, podszedł, odsunął kamień i usiadł na nim.”

Wielka Sobota jest dniem ciszy człowieka wobec śmierci Zbawiciela. Ta cisza jest bardzo wymowna, bo w tym czasie Chrystus wyprowadza sprawiedliwych z Otchłani do oglądania Boga na wieczność. My bardzo potrzebujemy ciszy, by nie zagadywać Boga swoimi pomysłami i rozwiązaniami, które On miałby przeprowadzić. Ten dzień może stać się dla nas szansą na pogłębienie zaufania Panu, zwłaszcza w tych momentach naszego życia, kiedy stoimy przed nierozwiązanymi problemami, będąc jakby w zawieszeniu  nie wiemy, co dalej robić. „Dobrze jest czekać w milczeniu ratunku od Pana.” (Lm 3, 26). Męczymy się czekaniem. Przyzwyczailiśmy się do natychmiastowych rozwiązań, a Bóg doprowadza nas do dnia Zmartwychwstania przez swoje milczenie. Milczenie grobu Syna Bożego, którego skazał i zabił człowiek. Bóg jest Panem życia, On jest wieczny, dlatego śmierć nie mogła zatriumfować, a Jezus powstał z martwych, abyśmy nie bali się już śmierci i przestali się lękać o swoje życie. Bóg spełnia swoje obietnice. A zmartwychwstanie dokonało się nie pierwszego dnia, ale trzeciego. Dziękujemy Ci, Boże Ojcze za Twoją miłość, tak niepojętą i niezmierzoną, że dałeś nam największy skarb – życie wieczne w Jezusie Chrystusie!