Sobota 29 marca
„Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony.”
Trudno jest zdefiniować pychę, ponieważ często przejawia się ona w subtelnych zachowaniach pozbawionych śladów arogancji. Trudność tę można zobaczyć analizując dwie formy pychy – chełpienia się i użalania się nad sobą. Pycha może objawiać się na sto różnych sposobów, byle zyskać uznanie w oczach ludzi. Może objawić się w wyborze miejsca na przyjęciu, obnoszenie się ze swoimi osiągnięciami, umieszczaniu przed swoim nazwiskiem różnych tytułów, przechwalanie się tym co się posiada, lub kogo zna. Jezus powiedział, że uczeni w Piśmie i faryzeusze lubią „pierwsze miejsce na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach, i pozdrowienia na rynkach, i tytułowanie ich przez ludzi: Rabbi”. Nauczanie Jezusa ściśle łączy ze sobą pokorę z postawą sługi. Być pokornym to znaczy być sługą. Pamiętajmy zatem, że „tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi” (Mt 20,16).