Sobota, 31 października
Łk 14, 1. 7-11
„Przyjacielu, przesiądź się wyżej”
W dzisiejszej Ewangelii słyszymy przypowieść o zaproszonych na ucztę oraz radę, by nie zajmować pierwszych miejsc.
W kontekście tego fragmentu Słowa warto zastanowić się nad pychą i pokorą w naszym życiu. Która z tych postaw dominuje? Jako ludzie jesteśmy słabi i skłonni do szukania poklasku, zaspokajania własnego ego oraz pragnienia, by być zauważonymi, podziwianymi i traktowanymi lepiej od innych. Warto jednak przyglądać się swoim zachowaniom, reakcjom i postawom, aby móc je zmieniać i wzrastać w pokorze. Pokora nie oznacza pogardy wobec siebie, bycia kimś ostatnim, niezauważonym i uległym. Chodzi w niej o coś więcej – o stawanie w prawdzie przed Bogiem i uświadomienie sobie, że prawdziwej wartości nie dają nam tytuły ani pozycja społeczna, lecz godność bycia dzieckiem Boga Ojca i przyjacielem Jezusa.
Pomyślmy o tym w przeddzień uroczystości Wszystkich Świętych, do której wspólnoty wszyscy jesteśmy powołani.
Zachęcam do dzisiejszej modlitwy słowami:
Panie Boże, dziękuję Ci za godność, jaką mnie obdarzyłeś, za zaproszenie na ucztę, które nieustannie do mnie kierujesz, oraz za to, że chcesz mieć mnie blisko siebie. Moja dusza pragnie Ciebie, Boga żywego. Chcę, abyś był uwielbiony we mnie. Proszę, pomóż mi, póki jestem jeszcze na tym świecie, pracować nad sobą, odpowiadać na Twoje zaproszenie i przynosić owoce dobra. Amen.
Zostaw komentarz
You must be logged in to post a comment.