Sobota 6 czerwca

Mk 12, 38-44

Jałmużna ubogiej wdowy

 

W dzisiejszej Ewangelii Jezus potępia obłudę i pychę ludzi szukających uznania, a jednocześnie ukazuje wartość szczerej ofiary ubogiej wdowy, która oddała wszystko, co miała.
W świetle tego fragmentu Słowa Bożego warto zastanowić się nad postawą własnego serca, a szczególnie nad intencjami, które nami kierują. Dotyczy to zarówno podejmowanych praktyk pobożności, zaangażowania w dzieła Kościoła, jak i sytuacji, gdy wspieramy finansowo różnego rodzaju zbiórki czy inicjatywy charytatywne. Warto zatrzymać się na chwilę i przyjrzeć się swoim motywacjom.
Jeśli odkryjemy, że w naszych działaniach szukamy własnej chwały lub oczekujemy uznania ze strony innych, nie oznacza to, że powinniśmy natychmiast rezygnować z zaangażowania. Raczej warto powierzyć Jezusowi te niewłaściwe motywacje, prosząc, aby to On był uwielbiony, a nasze działania zostały przeniknięte Jego miłością.
Niech uboga wdowa z dzisiejszej Ewangelii stanie się dla nas wzorem bezgranicznego zaufania Bogu oraz hojności serca.
Zachęcam do tego, by pomodlić się dzisiaj słowami:
Panie, dziękuję Ci za to, że uczysz mnie poprzez swoje Słowo. Uwielbiam Cię w tym Słowie i w Twoim działaniu w moim życiu, przez które ukazujesz mi prawdę o mnie samej. Wiem, że czynisz to wyłącznie z miłości. Przepraszam Cię za każdy przejaw pychy w moim życiu i za każdą sytuację, w której bardziej zależy mi na ludzkim uznaniu niż na Twojej chwale. Pragnę czynić wszystko z miłości do Ciebie. Amen.
Niech zwieńczeniem tej modlitwy będzie wsłuchanie się w słowa pieśni „Jego miłość”: https://youtu.be/KGHqWdQvF74?is=q3mIwhQeB-PgX9iT