INWAZJA BOŻEJ MOCY 
(Spotkanie modlitewno-formacyjne 13.12.2012) 

Piękne pieśni i modlitwy zanoszone przed Boży tron otwierały nas na działanie Ducha Świętego. Doświadczaliśmy Jego mocy i szczególnego działania w adwentowym czasie oczekiwania na przyjście Pana.


Konferencja, którą wygłosił nasz opiekun i wychowawca- ks. Tomasz, pozwoliła nam w zupełnie innym świetle ujrzeć wydarzenia Betlejemskiej nocy i rzuciła nowe światło na rozumienie i przeżywanie radosnych Świąt Bożego Narodzenia. Według Apokalipsy św. Jana (J12) moment narodzenia Bożego Dziecięcia to nie była błoga cisza, to była inwazja anielskich mocy na Ziemię, konfrontacja dwóch sił- dobra i zła. To była walka z szatanem, która ciągle trwa. Wtedy nadeszła pełnia czasu i dokonywało się nowe porządkowanie świata. Bezbronne Dziecię leżące w żłóbku, to pełen mocy Zbawiciel, pukający do naszych serc, w których toczy się ciągła walka. Każdego dnia trwa bitwa, są ranni i zabici. Prowadzimy walkę przeciw istotom duchowym i wskazujemy, kto jest zwycięzcą. Jedno jest pewne, bez Jezusa nigdy nie będziemy zwycięzcami, bez Niego jesteśmy przegrani. Aby stawać do walki trzeba przyoblec pełną zbroję Bożą; „przepasać biodra prawdą, oblec pancerz sprawiedliwości i obuć nogi w gotowość głoszenia dobrej nowiny o pokoju. Trzeba posiadać wiarę jako tarczę, hełm zbawienia i miecz Ducha tj. słowo Boże (Ef 6, 14-17). Adwent jest czasem, w którym uświadamiamy sobie, czy naprawdę zgodziliśmy się na przyjęcie zbroi Bożej. Jesteśmy zaproszeni, aby głosić, a nie chować się w okopach nieprzyjaciela, ale by głosić, trzeba wiedzieć o Kim mówimy, trzeba Go poznać, mieć dla Niego czas. Osiągniemy to, czytając i medytując słowo Boże, które powinno nas oczarować. Przeżyliśmy już pół Adwentu, jest jeszcze czas, aby coś dobrego zrobić, musi nastąpić zmiana myślenia z miłości do Jezusa. Cisza nocy betlejemskiej jest pełna zmagania dla człowieka. Rezygnujmy z władzy nad drugim, bądźmy jego sługą.

Dziękujemy Ci Jezu za inwazję mocy miłości, za rezygnację z przemocy! Ty walczyłeś za nas aż do krwi, abyśmy mieli życie w Tobie! Daj nam odwagę, byśmy mogli zwyciężać, by nasze serca były pałacami a nie szopkami!