TREŚĆ KERYGMATU NA EWANGELIZACJĘ

Niedawno w naszej Wspólnocie rozdawaliśmy ulotkę pt. „Polisa na życie”. Wystarczy opanować jej treść, aby później dzielić się tymi prawdami podczas ewangelizacji. Jeśli jednak ktoś nie posiada wspomnianej broszurki poniżej znajdziecie najważniejsze elementy kerygmatu. Można go „zakuć” na pamięć. Lepiej jednak, jeśli przyswoi się treść SERCEM, bo wtedy wygłosi się go własnymi słowami, nie zmieniając istotnego sensu przesłania. Najważniejsze bowiem jest to, aby najpierw osobiście doświadczyć usprawiedliwienia w Jezusie Chrystusie. W przeciwnym razie mówienie kerygmatu stanie się demagogią.

Pismo św. mówi, że Bóg Cię kocha. Jesteś dla Niego wyjątkowym do tego stopnia, że choć On jest wszechmogący, nie może jednej rzeczy: nie może przestać Cię kochać: „Bo góry mogą ustąpić i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nie odstąpi od ciebie” (Iz 54,10)! Bóg kocha Cię bezwarunkowo tzn. za darmo. Kocha Cię nie dlatego, że jesteś dobry, ale dlatego, że On jest dobry. Nie musisz się starać by On Cię kochał i nie potrzebujesz być lepszym, bo On nie kocha za coś, ale pomimo. Kocha nie dlatego, że jesteś Jego posłusznym dzieckiem, ale dlatego, że jesteś Jego dzieckiem.

Słowo Boże mówi też, że kochający Bóg ma dla Ciebie wspaniały plan. W Księdze Jeremiasza znajdziesz wyznanie Stwórcy, który mówi tak : „Jestem bowiem świadomy zamiarów, jakie zamyślam co do was, zamiarów pełnych pokoju, a nie zguby, by zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie” (Jr 29,11). Ta przyszłość, to nie tylko kilkadziesiąt lat Twojego życia na ziemi, ale życie bez końca w niebie. Dlatego Pismo św. mówi, że Ojciec posłał Swojego Jedynego Syna, abyś „miał życie w obfitości” (por. J 10,10).

Przyznaj jednak, że nie zawsze odczuwasz tę Jego opiekuńczą miłość? Dlaczego niekiedy rodzi się w Tobie wątpliwość, czy Bóg Cię kocha?

To grzech przeszkadza nam w doświadczaniu miłości Bożej: „Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej” (Rz 3, 23). Nawet jeśli ktoś sądzi, że jest dobrym człowiekiem, on też jest grzesznikiem, bo grzech to nie tylko zabijanie, kradzież i kłamstwa, ale każdy czyn przeciwny woli Bożej. Wtedy w centrum wszystkiego, stawia się własne „ja”.

Skłonność do grzechu niczym siła grawitacji nie pozwala nam oderwać się od zła. Ani dobre intencje, ani przyzwoite czyny, ani nasza sprawiedliwość nie są w stanie sprawić, że osiągniemy zbawienie. Potrzebny jest ktoś wolny od grzechów. Kto uzna się grzesznikiem, ten otrzyma skuteczną pomoc, podobnie jak chory zostanie wyleczony wtedy, gdy przyzna się do choroby.

Zatem Bóg zszedł do bezradnego człowieka. Kiedy wydawało się, że nie ma już żadnej możliwości rozwiązania najważniejszego dla człowieka problemu, wtedy Bóg zrealizował swoją obietnicę zbawienia. W Ewangelii wg św. Jana czytamy, iż „tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dal, aby każdy kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony” (J 3, 16 – 17).

W ten sposób grzech został przebaczony dzięki krwi Chrystusa, który wisząc na krzyżu błagał Ojca mówiąc: „Ojcze przebacz im, bo nie wiedza, co czynią” (Łk 23,34).Jezus Chrystus umarł zamiast mnie zamiast Ciebie, biorąc na siebie karę śmierci, na jaką my zasłużyliśmy swoimi grzechami. Łotr, który był skazany na śmierć przez ukrzyżowanie, uznając swoja winę, zwrócił się do Jezusa o ratunek. Jezus nie odrzucił go, lecz umierającemu dał nowe życie: „Dziś ze mną będziesz w raju” (Łk 23, 39 – 43). Jezus przywraca sens życia. Przez swoją śmierć i zmartwychwstanie do nowego życia, daje w konsekwencji życie wieczne!

Co należy zrobić, aby żyć życiem Jezusa? – spytał tłum św. Piotra w poranek zesłania Ducha Świętego. Pytasz i Ty: Co zrobić, abym w moim życiu był szczęśliwy? Tamtego dnia św. Piotr odpowiedział: „Nawróćcie się, a weźmiecie w darze Ducha Świętego” (Dz 2, 38).

Przez wiele lat byłem katolikiem, który uważał, że jest blisko Boga, a jednak trwałem w grzechach. Dlaczego? Ponieważ nie wystarczy kręcić się blisko Boga. Trzeba zwrócić się ku Bogu twarzą czyli być z Nim całkowicie szczerym. Gdy to uczyniłem, doświadczyłem całkowitej przemiany. Wcześniej bałem się, że gdy zmienię coś w moim życiu odsuną się ode mnie znajomi, stanę się dziwakiem, a gdy później znów upadnę inni posądzą mnie o fałszywe udawanie świętoszka. Jednak, gdy uwierzyłem, że Bóg ma dla mnie cudowny plan i wyrzekłem się grzechu Pan mnie nie zostawił bez pomocy.

Jak zatem zmienić na trwałe swoje życie? Ja zaprosiłem Jezusa do mojego życia ogłaszając Go moim Panem i Zbawicielem. Uczyń podobnie. To nie wyklucza absolutnie własnej zdolności decyzji. Wręcz przeciwnie. Chodzi o to, aby w pełni zdecydować, że od tej pory słowa Jezusa liczą się w Twoich decyzjach. Panowanie Jezusa albo jest całkowite, albo nie jest Jego panowaniem. Albo Jezus jest Twoim stuprocentowym Panem, albo Nim nie jest. Jezus nie prosi o wiele: On prosi o wszystko. Można być albo zimnym, albo gorącym, ale nigdy letnim! Letnich Pan wyrzuci ze swoich ust (por. Ap 3, 15n).

Ale jak wytrwać w radykalnym naśladowaniu Chrystusa?

Poproś o pomoc Ducha św. On nigdy nie odmawia człowiekowi proszącemu. Jezus sam nas zachęca: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą. Jeżeli którego z was, ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli wiec wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą” (Łk 11, 9 – 13).

Aby przyjaźń z Jezusem nieustannie pogłębiała się, przemieniając i ubogacając Twoje życie znajdź jakąś wspólnotę i dołącz do niej. Tam znajdziesz prawdziwych przyjaciół Twojej duszy. Wspólnie łatwiej jest żyć i dzielić wiarą w dzisiejszym świecie.

Pamiętaj, życie masz jedno. Bóg Ci je darował. Ono jest jak wartościowy talent, który albo pomnożysz, albo zmarnujesz. Drugiej szansy mieć nie będziesz.