Wtorek 2 maja

„Rzekli więc do Niego: Panie, dawaj nam zawsze tego chleba! Odpowiedział im Jezus: Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie.”

Manna z nieba oraz cud rozmnożenia chleba były tylko zapowiedzią największego cudu, jaki Bóg dokonał dla ludzi – dla każdego z nas osobiście. Bóg daje zawsze to, co najlepsze, a my często myślimy, zwodzeni przez pokusę, że On nas ogranicza i nie daje tego, o co my prosimy tak wytrwale. Codziennie mierzymy się z różnymi problemami, które dotyczą nas bezpośrednio. Chcemy znaleźć specjalny środek na rozwiązanie trudnych spraw, jednego lekarstwa na pojawiające się dolegliwości ciała i ducha. Ciągle męczy nas w środku jakieś pragnienie, poszukiwanie zadowolenia, akceptacji. Jesteśmy głodni prawdziwej miłości, bezpieczeństwa i dobrych ludzi wokół siebie. Wołamy podobnie do ludzi w ewangelii: „Panie, dawaj nam zawsze tego chleba!”. Znaleźliśmy Kogoś, kto ma konkretną propozycję na nasze życie – na nasz głód Boga, a wszyscy w głębi serca pragniemy tylko życia w Nim. Dlatego nie ma innej drogi od tej, którą wskazał Jezus: Przyjdź do Mnie, a znajdziesz ukojenie i nasycę cię swoją miłością w prostych znakach, aby nie przesłonić mojej miłości! Tylko będąc blisko Jezusa mogę być prawdziwie szczęśliwy, bo będę miał Przyjaciela, który cały oddaje się dla mnie, abym mógł żyć w komunii z innymi. Czy pragnienie chleba życia jest głównym moim pragnieniem w ciągu dnia, czy też zostawionym na dalszej pozycji wśród spraw ważnych? Czy dostrzegasz to, jak zmieniasz się dzięki komunii z Jezusem? A może już bliscy powiedzieli ci o twojej zmianie, którą dostrzegli w twoim życiu? Jezu, dziękujemy Ci, że karmisz nas do syta i dajesz nam życie wieczne! Jesteś cudowny!