Wtorek 15 września 

J 19, 25-27

„Oto Matka twoja”

 

Dzisiejszy fragment Ewangelii ukazuję niewiasty stojące pod krzyżem oraz konającego Jezusa, który powierza swoją Matkę umiłowanemu uczniowi, Jego zaś czyni Jej synem.

Warto zatrzymać się nad tym Słowem i stanąć z boku jako świadek tej sceny. Po ludzku wszystko wydaje się przegraną: Jezus został odrzucony i skazany, cierpi na krzyżu, a uczniowie się rozproszyli. Trwa przy Nim jednak Maryja. Jezus przyjmuje wolę Ojca, a Jego Matka nie odchodzi. Oboje pozostają wierni. Trudno nam wyobrazić sobie ból, jakiego doświadczali Jezus i patrząca na Niego Maryja. Ile siły musiała mieć w sobie Matka Boża…

Często i my nie mamy wpływu na trudne sytuacje i czujemy, że dochodzimy do kresu sił, więcej nie jesteśmy w stanie znieść. Pamiętajmy jednak, że zawsze mamy wpływ na to, jak przeżyjemy ten czas i że nie jesteśmy w nim sami. Mamy przecież najlepszą z Matek – naszą Orędowniczkę, Pocieszycielkę i Wspomożycielkę, która nigdy nas nie zawiedzie ani nie opuści.

Zachęcam do dzisiejszej modlitwy tymi słowami:

Maryjo, Mamo Jezusa i moja Mamo! Staję dziś z Tobą pod krzyżem i przynoszę Ci wszystkie moje trudności oraz strapienia. Ty jesteś moją Ucieczką. Proszę, pomóż mi trwać przy Jezusie w każdej sytuacji, w której się znajdę. Przez Twoje dłonie zanoszę gorące prośby przed Boży tron i powierzam swoje życie woli Ojca. Amen.

Niech zwieńczeniem tej modlitwy będzie wsłuchanie się w słowa pieśni: „Maryjo, Matko mojego wezwania”: