Wtorek 17 stycznia

„Na to faryzeusze rzekli do Niego: Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno? On im odpowiedział: Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie, i był głodny on i jego towarzysze?”

Jak szybko można zapomnieć o wielu ważnych słowach, historiach ludzi z Biblii, które mogą być dla nas wskazówką jak postępować. Kiedy mamy przed sobą problem, brakuje nam pieniędzy, zdrowie już nie jest takie jak za młodu, a bliscy znowu czegoś od nas żądają, to gdzie najczęściej szukamy pomocy, ratunku i pokrzepienia? Czy przed podjęciem ważnej decyzji, a także małych codziennych spraw, szukamy rozwiązań właśnie w Słowie Bożym? Czy nie jest tak, że dobrze znamy słowa Jezusa, słowa apostołów, a i tak robimy po swojemu? Czy mamy taki moment zastanowienia w ciągu dnia, aby uwielbić Pana i prosić o światło Ducha Świętego w ciągu pracy fizycznej, w trakcie podróży, kiedy wybieramy się na ważne spotkanie, a nieraz podczas nauki, bo moje możliwości poznawcze mogą być ograniczone? Jezus pokazuje dziś nam, że cały świat został stworzony dla człowieka, aby poznał miłość Boga, mądrze korzystał z dóbr tej ziemi i budował wspólnotę w oparciu o tradycję. A sam człowiek został stworzony dla chwały Bożej, aby był kimś, kto odpowie miłością na miłość Boga Ojca. W tej perspektywie każdy nasz problem, głód, pragnienie, zamierzenia, plany i marzenia są ważne dla Boga i On nie jest obojętny na nasze potrzeby. Duchu Święty, wlej w nasze serce swój pokój, radość i wdzięczność, abyśmy doświadczali tego, że Bóg jest blisko nas i czeka na nasze pełne oddanie!