Wtorek 19 czerwca

„On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych.”

W oczach Boga wszyscy jesteśmy tak samo ważni. Wielokrotnie zdarza nam się oceniać czyjeś postępowanie, może wydaje nam się, że żyjemy lepiej niż inni, bo popełniamy – w naszym mniemaniu – lżejsze grzechy, mniej błędów. „Nie tak widzi człowiek, jak widzi Bóg”… Pan zna nasze serca, dokładniej widzi miarę grzechu – i tego ciężkiego, szczerze odżałowanego i tego lekkiego, podsycanego pychą i nadawaniem mu małości. Uważajmy, byśmy nie wpadli w tą pułapkę oceniania, bo ktoś, kto w naszych oczach wypada miernie, może być bliżej zbawienia niż my. Tylko Bóg może nas sądzić – On jedyny widzi kto jest dobry, kto zły, kto sprawiedliwy, kto niesprawiedliwy. Tak, jak deszcz pada na wszystkich tak samo, tak samo my mamy wszystkich kochać – jako naszych braci i siostry. Zamiast ranić, podsycać zło, mamy za zadanie zsyłać na innych „deszcz” naszej uprzejmości, wyrozumiałości, mamy kochać. Nasze słońce, światło wiary, nadziei i miłości, jakie Bóg wkłada w nasze serca, ma świecić również dla innych. Panie, błogosław nam, byśmy w ten dzień potrafili nieść Twoje światło innym: w życzliwym geście, szczerym uśmiechu, może pocieszeniu i dobrym słowie. Niech dla Twojej chwały, przez nas ten świat dzisiaj staje się lepszy.