Wtorek 4 sierpnia 

Mt 14, 22-36

„Panie, ratuj mnie!”

 

Dzisiejszy fragment Ewangelii opowiada o Jezusie kroczącym po wzburzonym jeziorze, który ratuje tonącego z powodu zwątpienia Piotra, objawia uczniom swą boską moc oraz uzdrawia chorych w ziemi Genezaret.

Warto oczami wyobraźni przenieść się do tej sceny i spróbować odnieść ją do własnego życia. Jakże często ogarnia nas lęk i panika, gdy wokół mnożą się problemy. W takich chwilach dobrze jest się zatrzymać i bez wahania zawołać do Jezusa o ratunek – wprost, bezpośrednio, wyrzucając z siebie wszystkie emocje, które nami targają. Nie spuszczajmy z Niego wzroku, bo to On jest źródłem prawdziwego pokoju. Z Nim przejdziemy przez chwile, które z ludzkiego punktu widzenia wydają się nie do przejścia.

Zwróćmy uwagę, że Piotr zaczął tonąć dopiero wtedy, gdy skupił się na silnym wietrze. Dlatego pośród trudnych doświadczeń uczmy się odwracać uwagę od problemów, by stale wracać do Jezusa i trwać w Jego obecności.

Zachęcam, aby pomodlić się dzisiaj tymi słowami:

Panie Jezu, dziękuję Ci za Twoją obecność i słowa otuchy. Uwielbiam Cię za nie oraz za to, że dzięki Tobie – mimo strachu – mam odwagę robić małe kroki i wychodzić ze swojej strefy komfortu. Wyciągam do Ciebie rękę, abyś ją chwycił, podniósł mnie i przeprowadził przez trudności, z którymi się mierzę. Z Tobą jestem bezpieczny. Amen.